Ekonomisi: Cezayir, 1962 yılında bağımsızlığına kavuştuktan sonra önemli sorunlarla karşılaşmıştır. Çünkü ülkede Fransızların kurduğu ekonomik sistem önemli ölçüde çökmüştür. Tüketim malları üretiminde, ticaret ve inşaat işlerinde azalma olmuş ve dolayısıyla işsizlik sorunu ortaya çıkmıştır, ülkedeki alt yapının (kara ve demir yolları, liman, baraj, elektrik santralleri, arazi ıslah çalışmaları) önemli bir bölümü, Fransız koloni döneminde yapılmıştır. Yine bu dönemde; demir-çelik, petrol, kimya, makine (otomotiv) sanayii kurulmuştur. Ancak ülke, yeni bir yapılanma göstererek 1970'li yıllardan itibaren makine, tekstil, petrokimya, demir-çelik kollarında yeni fabrikalar ve işletmeler açmaya başlamıştır. İyi uygulanmayan tarım reformu ve demografik baskı, kırlardan şehirlere göçü artırmıştır. Nüfusun dörtte biri işsizdir. Bu arada Avrupa ve Arap ülkelerine göç başlamıştır. 1988 yılından itibaren ülkede başlayan iç karışıklıklar da ülkenin ekonomik yönden sıkıntıya düşmesine neden olmaktadır.
Cezayir ekonomisi tarım, doğal gaz ve petrole dayanır. Ancak Sahra'dan çıkarılan petrol üretiminin azalması, sosyalist politikadaki başarısızlık birçok önemli sorunlar doğurmuştur.
Ülkenin önemli tarım ürünlerini buğday, üzüm, turunçgil, sebze, tütün, şeker pancarı oluşturur. Keçi, koyun ve deve beslenir. Akdeniz kıyılarında balıkçılık yapılır.
Ülke; petrol, doğal gaz ve demir, fosfat yatakları yönünden zengindir. Sahra'dan çıkarılan petrol ve doğal gaz, boru hatları ile Akdeniz kıyısındaki limanlara taşınır. Tekstil, metalürji, çimento ve lâstik sanayii oldukça ileri durumdadır. Gıda (şarap, şeker ve bira) ile halı üretim tesisleri de vardır. Petrol fiyatlarının artmasıyla Cezayir'in ihracatı ithalâtını aşmış ve ülke ekonomik yönden ilerlemeye başlamıştır. Cezayir'den petrol, nafta, gübre ham maddesi, kalaylı demir-çelik ürünleri, asit ve deri almaktayız. Bu ülkeye domates konservesi nohut demir-çelikl çubukları bitkisel yağ porland çimanto buğday unu otomobil ve buzdalabı satılmaktadır. |
